همیشه وقتی به آسیب شناسی بسیاری از خیریه ها و افراد خیر و فعال در حوزه انسان دوستانه می پردازیم، این سؤال مهم ذهن ما را به خود مشغول می کند که چرا با وجود این تعداد از مراکز خیریه و افراد فعال انسان دوست، همچنان جامعه فقر گسترده است؟ و چرا روز به روز بیشتر شاهد کودکان کار و یا مادران و پدران زباله گردی هستیم که برای کسب حداقل درآمد درمانده هستند ؟


قسمتی از جواب این سؤال، در شیوه پرداختن هر کدام از گروه های فعال به این امر نهفته است و این پر واضح است که اگر در برخورد با خانواده های در معرض آسیب، مددکار گروه خود بتنهایی به رفع نیازهای ابتدایی بپردازد و به نیازهای بالاتر خانواده مثل نیاز به خودشکوفایی و معنا و امید توجه نکند، نه تنها در کاهش فقر کمکی نکرده بلکه موجب یاس و گداپروری خود و محرومین خواهد شد .
از این رو بر آن شدیم تا با آموزش مشاغل و به جریان انداختن پتانسیل های موجود، در توانمند سازی خانواده قدمی هر چند اندک برداریم و با حمایت سرپرست او را در کسب درآمد همراه با عزت نفس یاری کنیم.
یکی از برنامه هایی که برای تحقق این آرزو اجرایی شده است، آموزش عروسک دوزی و کیف دوزی به مادران و دختران بزرگ خانواده است. در ابتدا ما سه خانواده کودک کار را شناسایی کردیم و در چندین جلسه سعی کردیم با فعال کردن اعضا درون خانواده، کمکی به معیشت خانواده کنیم و از طرفی دیگر سعی کردیم نیازهای آموزشی کودکان را پیگیری کنیم تا مجدد به چرخه ادامه تحصیل بازگردند.
در سال 96 حدود 20 کودک در معرض آسیب که از خانواده های کودکان کار و خیابان بوده اند در مدارس دولتی ثبت نام شدند.
در اجرای این برنامه یکی از گروه های تولیدی جهت آموزش و پیگیری اعضا خانواده ما را یاری می کنند .
از دیگر برنامه های اجرایی در جهت توانمند سازی خانواده به شرح زیر می باشد :

  • اعطای وام جهت راه اندازی اشتغال از جمله کاشت و پرورش گل
  • اهدای چرخ خیاطی و یا دستگاه بافندگی به مادرانی که مهارت بالایی دارند.
  • خرید محصولات دست دوزهای مادران مثل کلاه و دستکش بافتنی و هدیه به سایر خانواده های محروم
  •  استفاده از مددجویان در سایر برنامه های اجرایی به عنوان کارپرداز، کمک معلم و کارهای خدماتی و تاسیساتی
  • معرفی نیروی کار به مراکز و یا افراد مورد اعتماد